OECD raporuna göre, Avrupa genelinde iş gücü piyasasında dikkat çekici dengesizlikler yaşanıyor. Gençlerin iş bulmakta zorlandığı bir dönemde, bazı sektörlerde ise nitelikli personel bulmak neredeyse imkansız hale geldi. Özellikle öğretmenlik, sağlık ve bilişim teknolojileri (BT) alanları, doldurulması en zor pozisyonların başında geliyor.
Öğretmenlik ve Sağlık Sektöründe Alarm Zilleri
Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü’nün (OECD) yayımladığı “OECD Ülkelerinde Beceri Açıklarının Haritalandırılması” raporuna göre, incelenen AB ülkelerinde işe alımı en zor mesleklerin başında ortalama olarak öğretmenlik geliyor. Öğretmenleri sırasıyla sağlık profesyonelleri ve bilgi ve iletişim teknolojileri (BİT) uzmanları takip ediyor.
Avrupa Hemşirelik Dernekleri Federasyonu (EFN) temsilcileri, yüksek hasta-hemşire oranları, güvenli olmayan çalışma koşulları ve düşük ücretlerin sektördeki krizi derinleştirdiğini belirtiyor. Benzer şekilde, Avrupa Doktorlar Daimi Komitesi (CPME) Başkanı Dr. Ole Johan Bakke de artan iş yükü ve şiddet olaylarının doktorlar arasında tükenmişliğe yol açtığını vurguluyor.
Öğretmen Açığının Nedeni Sadece Ücretler Değil
21 Avrupa ülkesinde öğretmen bulmak giderek zorlaşırken, uzmanlar sorunun sadece maaşlarla ilgili olmadığını belirtiyor. Avrupa Eğitim İşverenleri Federasyonu Genel Sekreteri Daniel Wisniewski, artan idari iş yükü, mesleki özerkliğin azalması ve okul yönetimlerindeki eksikliklerin de öğretmenleri bu meslekten uzaklaştırdığını ifade ediyor.
Bilişim Sektöründe Talep Artıyor, Yapay Zeka Etkisi Bekleniyor
Dijitalleşmenin etkisiyle BİT uzmanlarına olan talep 18 ülkede yüksek seyretmeye devam ediyor. Ancak OECD ekonomistleri, gelecekte yapay zeka alanındaki gelişmelerin özellikle kariyerinin başındaki BİT çalışanlarına yönelik talebi dengeleyebileceğini öngörüyor.
İşe Alımı En Kolay Meslekler Hangileri?
Raporun diğer ucunda ise nitelik gerektirmeyen işler yer alıyor. Avrupa genelinde vasıfsız işçiler, yemek hazırlama elemanları ve satış personeli bulmak işverenler için çok daha kolay. Ancak ülkeden ülkeye değişen bu dengeler, yerel iş gücü politikalarının acilen gözden geçirilmesi gerektiğini gösteriyor.
