Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, işten ayrılan çalışanların kullanılmayan yıllık izin ücreti alacaklarında zamanaşımı süresinin 10 yıl değil, 5 yıl olduğuna karar verdi. Oy birliğiyle alınan kararda, 5 yıllık sürenin iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren başlayacağı vurgulandı.
İş sözleşmesinin sona ermesiyle ücrete dönüşen yıllık izin haklarına ilişkin yargı uygulamasında netliğe varıldı. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 10 yıllık zamanaşımı esasına dayanarak verilen yerel mahkeme kararını bozarak, bu alacaklarda 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçerli olduğunu hükme bağladı.
Davanın Geçmişi ve Mahkeme Süreci
Karara konu olan olayda, bir inşaat şirketinin yurt dışı şantiyelerinde 11 yıl boyunca çalışan bir işçi, işten ayrıldıktan sonra kullanılmayan yıllık izin ücretlerinin ödenmediği gerekçesiyle yasal süreç başlatmıştı. İşçinin vefatı sonrası yakınları, kıdem ve ihbar tazminatının yanı sıra yıllık izin ve diğer işçilik alacaklarının tahsili amacıyla işverene dava açtı. Davalı şirket ise işçinin alacağı bulunmadığını savunarak zamanaşımı def’inde bulundu.
İlk derece mahkemesi işçinin 110 günlük yıllık izin hakkı bulunduğunu ve işverenin bu izinlerin kullandırıldığını kanıtlayamadığını belirterek talebi kabul etmişti. Bölge Adliye Mahkemesi’nin de kararı uygun bulması üzerine dosya Yargıtay’a taşındı.
Yargıtay Kararı Bozdu
Dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra dava tarihine kadar 5 yıldan fazla süre geçtiğini ve davalı işverenin süresinde zamanaşımı itirazında bulunduğunu tespit ederek kararı bozdu. Kararın gerekçesinde, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ve Türk Borçlar Kanunu hükümleri dikkate alınarak, yıllık izin ücreti alacaklarının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu ve sürenin fesih tarihiyle başladığı kaydedildi.
Bu karar doğrultusunda, işten ayrılan çalışanların hak kazandıkları yıllık izin ücretlerini talep edebilmeleri için iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren 5 yıl içinde hukuki süreç başlatmaları gerekmektedir.
